als je een wit krijtje had . . .
wat zou je hier dan tekenen?
Ervaringen
Een greep uit de reacties die ik hoorde binnen de individuele trajecten.
- 'Mijn vriendinnen vragen niet steeds meer of ik wat harder wil praten' (J, vrouw met negatieve stembeleving en te weinig stemvolume).
- 'Eerst voelde ik me onzeker met die klei, ik kon zonder al mijn gepraat niets meer verbergen voor mijzelf, het was zo open en bloot als maar kan’, (V, man 57 jaar, op een kruispunt in zijn leven en de weg kwijt).
- ’Het ontroert me, dit gebied ken ik niet in mijzelf’, (E, vrouw 46 jaar, op zoek naar haar eigen geluid).
- ‘Ik wist niet dat het zo direct zou werken’, (A, vrouw 56 jaar, krijttekening bij verwerking van een oud verlies).
- ‘Mijn stem mag voor het eerst zacht zijn’, (T. vrouw 68 jaar, wil haar innerlijke stem meer gaan herkennen en er naar gaan luisteren).
- ‘Sinds dat ene werkstuk kan ik de samenhang in mijzelf weer ervaren, ook al besta ik uit zo veel delen', (K, vrouw van 25 jaar met eetproblematiek en post traumatische stress stoornis).
- ‘Ik wist niet dat ik mijn stem zo was gaan haten. Het was een hele weg maar nu geniet ik steeds vaker van mijn eigen klank’, (J. man 33 jaar, met stotterproblematiek).
- 'Iemand vertelde mij dat mijn stem 'breder' en 'zingender' geworden was de afgelopen tijd, ik vond het een groot compliment', (H, vrouw 53 jaar, in hersteltraject na burn-out).